Het is zaterdag 11 februari
2012.
De op papier zwakste tegenstander
staat op het programma voor vandaag.
Helaas kan onze teamleider maar 5
strijders op de been brengen. Een mentale tegenslag omdat we zomaar
3 punten weggeven waar we juist kunnen scoren (op eigenlijk alle
borden).
Ruim voor half een, een dik half uur
te vroeg, zijn we op de plaats van bestemming.
OSV staat niet bekend om de meest
ideale locatie. Een oud houten gebouw dat eigenlijk het thuishonk
van een fanfare is doet dienst als speelzaal. Het voordeel is dat
de koffie (vers gezet) maar 1 euro kost. De verwarming is net
aangezet dus moeten we even onze eigen kachel gebruiken in de vorm
van een jas en een das.
Netjes op tijd staat alles klaar om
te beginnen. De thuisploeg heeft het voordeel van de drie lege
borden omgezet in een schaakvoordeel door de borden 1, 3 en 7
(zwart voor de thuisploeg) uit te schakelen.
Onderweg naar Oss hadden we ons
hierop al voorbereid en ons enige (!) witte spel aan de stabiele
handen van Peter van Oosten toevertrouwd.
Zowel de tegenstander als het
materiaal is behoorlijk op leeftijd, behalve de tegenspeler van
Jasper. Dus veel ervaring op de overige borden. Voorzichtigheid is
geboden.
We beginnen met een fikse
achterstand.
3-0.
Kuno op het achtste bord, krijgt een
damegambiet voorgeschoteld door een tegenstander die qua rating
gelijk geacht mag worden. De stijl van Kuno begint zich zo
langzamerhand af te tekenen. Zetten uitlokken die niet zo handig
zijn voor de tegenstander en steeds weer de zwakke punten van de
stelling aanvallen. Op zet 17 zitten we vol in het middenspel. Met
Pf5 valt hij de pion op e3 aan en maakt de e-lijn vrij voor de
torens. Met de stelling op de afbeelding zitten we op de 19e zet
voor zwart. De pion op de d-lijn lijkt verdedigd, maar.... Kuno
slaat hem toch! Zijn tegenstander is totaal overbluft en begint
fout op fout te stapelen. Hij slaat het paard niet terug en die
gaat dus naar het prachtige veld b3 met een kwaliteit in het
verschiet. Kuno maakt het prachtig af en ons eerste punt is na ruim
2 uur een feit. Een geweldige partij om te zien.
3-1.
Op het vierde bord mag ik zelf tegen
een veteraan aantreden. Hij speelt e4 zoals ik gehoopt had, en ik
maak er een mooie St. George opening van. Voor degene die deze
opening niet kennen, geen nood. In onze eigen database zijn
ondertussen heel wat voorbeelden te vinden. Mijn tegenstander, met
een rating van bijna 200 punten minder, had het er duidelijk
moeilijk mee. Ik offer een b-pion voor open lijnen en een sterke
loper op b7. Op de 10e zet maakt hij vergissing en zet zijn loper
op een verkeerd veld (zie afbeelding: 10 …, b4). Dit kost hem een
paard voor een (tweede) pion. Hij heeft na het ruilen van de dames
zijn stukken wel actief opgesteld en zo toch behoorlijk tegenspel
kunnen bieden. Maar met een paard minder spelen is teveel om er
echt een vuist te maken. Na 38 zetten en ruim drie en een half uur
spelen kwam voor mij de verlossing.
3-2.
Jasper maakt het zich niet
gemakkelijk op het tweede bord. De opening is Nimzo-Indisch, wat
niet eenvoudig is. Op zet 20 maakt Jasper toch een rekenfout. Wit
heeft hier de kans om een dame te geven voor een toren en twee
stukken. Wit kiest ervoor achteruit te schaken met de dame. Toch
blijft wit in de plus staan tot zet 24. Het witte paard dat al
enkele zetten aan de rand staat wordt door de b-pion naar een
ongunstig veld gestuurd, en dreigt nu opgeruimd te worden. In
plaats van dat af te wachten offert hij vrijwillig zijn leven voor
een (geïsoleerde) centrum-pion (zie afbeelding: 24. Pxd5). Een pion
die hij eigenlijk met alles onder druk had moeten zetten. De
stelling is voor wit dramatisch, en als Jasper eenmaal bloed ruikt
is hij niet meer te houden. Er volgen nog wat trucjes en voor de
rest is het motto afruilen. Na 4 uur spelen geeft zijn tegenstander
de pijp aan Maarten.
3-3. Er begint
licht in de tunnel te komen.
Er zijn nog twee partijen aan de
gang, maar het wordt langzaam duidelijk dat we geen 5 punten binnen
gaan halen. Dat zou ook te mooi zijn.
Peter (van Oosten) speelt op bord 5
zoals eerder aangegeven met witte stukken. Zijn tegenstander brengt
een siciliaan op het bord en speelt verrassend goed. Tot ver in het
middenspel heeft hij een veel betere stelling met een doorgebroken
d-pion. Op zet 24 blijkt echter dat hij er zelf geen vertrouwen in
heeft, en geeft in een zet een voordeel van -1.30 (volgens Fritz!)
terug. De stand is volkomen in evenwicht. Missers van wit op de 36e
en 40e zet worden niet afgestraft, en hierna is het rustig
uitspelen voor Peter. In het eindspel (zie afbeelding, wit aan zet)
moet hij nog goed rekenen om te zien wie er het eerst een dame
haalt, maar hij houdt nog net een zet over. Zijn tegenspeler geeft
pas op als wit Peter zijn dame geeft voor de pion op de h-lijn en
met nog twee pionnen op de a- en b-lijn door kan lopen.
3-4. Met het nodige
geluk. De laatste partij moet minstens remise zijn om de match naar
ons toe te trekken.
Bord 6 met Peter (Pouwels) achter de
zwarte stukken. De rating van beide heren is nagenoeg gelijk. Peter
krijgt een vrij ongebruikelijke Orang-Oetan (b4) gepresenteerd. Hij
komt ongehavend uit de opening en begint zelfs een voorsprong in
ontwikkeling te nemen. Op de 20e zet gaat het echter verkeerd. Een
vervelend schaakje (zie afbeelding) wordt verkeerd beoordeeld door
Peter en hier begint wit zijn stempel op de partij te drukken. Een
zware strijd waarin Peter zijn meerdere moet erkennen. Toch is het
al half zes geweest als hij zijn tegenstander de hand geeft. Peter
zou eventueel nog voor een pat-stelling kunnen gaan, maar dat
hebben beide spelers niet gezien.
Met 1 echt verliespunt op onze naam
is de uitslag 4-4 geworden. We hebben gestreden
voor wat we waard zijn.
Met 5 mensen 4 punten binnenhalen is
een geweldig resultaat. Als je de uitslag bekijkt op de
NBSB-website, geeft het toch een ander beeld. We hadden hier echt
ons matchpunt binnen moeten halen.
Het is jammer dat er voor deze match
zoveel mensen hebben afgezegd. Ik kan niet anders dan de hoop
uitspreken dat we voor de volgende thuis- en uitwedstrijd (10 maart
en 31 maart) weer met acht man kunnen meedoen.
Ondanks alles staan we met 4
matchpunten op een 5e plek. Gezien de omstandigheden voor ons is
dat een heel acceptabele plek.
Wil van Dijck